پایگاه عشق و معرفت

اگر راهت افتاده بر این چمن

خـدایت بیــاورده چـــرخی بـزن

سبد خرید
0
No products in the cart.

ورود و عضویت

×

چگونه مشکلات زندگی را حل کنیم – شرحی بر شعر با رضا بنشین (2)

admin
24 خرداد 1401
20 دقیقه زمان برای مطالعه
5/5 - (2 امتیاز)
احمد علوی تبار – خرداد 1401

 

بخش دوم – مشکل‌گشایی، امان‌آوری، معرفت‌زایی و شفابخشی مقام رضا

 

توافق با خدا

در بخش قبل به بررسی عوامل اصلی مشکلات زندگی دنیوی پرداختیم. خداوند متعال، تجربه مشکلات زندگی دنیوی و تلاش برای غلبه بر آنها را برای رشد معنوی انسان لازم شمرده‌‌ است. رشد معنوی به‌معنی فعال‌شدن قابلیت‌های الهی انسان، برخورداری از هشیاری و خِرد الهی و نزدیک‌‌شدن تدریجی به توافق کامل با خداست.

هرگونه نارضایتی از زندگی و هر رفتار منفی و مخرب، به علت عدم پیروی صحیح از رهنمودهای الهی، جذب ناخالصی‌ها، پایین‌آمدن سطح هشیاری دل و دورشدن از توافق با خداوند است. نگرش نادرست دریافت شادی و خوشبختی از دنیای بیرون از قلب معنوی، بسیار گمراه‌کننده و زیان‌بار بوده‌ است.

مسلماً بدون ایمان به خدا و پیروی از رهنمودهای الهی، تجربه فراتر‌رفتن از سطح هشیاری و حیات دنیوی پیش از جدایی روح از بدن ناممکن‌است. تسلیم‌نشدن به خدا و هر اقدام خودسرانه با دلی که در چاه انرژی منفی دنیا محبوس است، آسیب بیشتری به دل می‌رساند و موجب توسعه فساد می‌شود.

بسیاری از رویکردهای دینی و شبه دینی رایج در جامعه ما، رقابت، سودجویی و توسعه‌طلبی دنیوی را مجاز شمرده‌اند. یکی از عوامل مهم مشکلات نظام اجتماعی و افت سلامت معنوی جامعه ما، پیروی عملی بخش بزرگی از مسؤولان نظام و فعالان سیاسی، اقتصادی و فرهنگی از رهبری فکری ساحرانی چون برایان تریسی در طی چند دهه بوده‌‌ است. می‌توان بررسی‌کرد که معجون معنوی عرضه‌شده با برچسب اسلامی از سوی رسانه ملی تا چه حد ناسالم بوده‌‌ است.

 

برخی نشانه‌های اسارت دل در چاه انرژی منفی دنیا

بسیاری از انسان‌ها با کم‌اعتنایی یا بی‌اعتنایی به هشدار‌های فطرت الهی خود و تکذیب پیام‌آوران الهی، اسیر جاذبه‌های فریبنده و کاذب دنیا می‌شوند. در واقع، آنان در تلاش برای برآوردن نیازهای مادی و معنوی خود، تحت تأثیر دنیاپرستان، فطرت خداپرست، مهرورز و عزتمند خود را پس می‌زنند. این ناتوانی در تشخیص اولویت‌های ارزشی زندگی، موجب آلوده‌شدن دل به ناخالصی‌هایی از جنس انرژی منفی می‌شود و کیفیت و قابلیت‌های روح را پایین می‌آورَد. تحت تأثیر ناخالصی‌ها، یک روح کاذب شکل می‌گیرد که منافع دنیوی را ارجح می‌شمارد و رفتارهای منفی و مخرب را موجه جلوه می‌دهد. چنین شرایطی به‌معنی اسارت دل در چاه انرژی منفی تحت سلطه روح کاذب دنیوی‌ست.

چاه انرژی منفی شامل همه حالت‌های ظلمانی و دوزخی قلب معنوی‌ست. به‌طوری‌که تراز‌های پایین‌تر آن متناظر با دلبستگی دنیوی بیشتر و هشیاری کمتر است. برخی نشانه‌های اسارت دل در چاه انرژی منفی دنیا عبارتند از:

1- عدم ارتباط معنوی مؤثر با خداوند.

2- عدم توانایی تشخیص حق و باطل در بسیاری موارد.

3- عدم آرامش و نشاط درونی پایدار.

4- عدم توافق با خدا. بدبینی، نارضایتی و عیب‌جویی.

5- حرص و آز و تمایل به رقابت برای کسب سهم بیشتری از نعمت‌های دنیوی.

6- تحریک‌پذیری در رابطه با منافع دنیوی. عدم توانایی غلبه بر هوا و هوس و کنترل شهوات و غضب. زودرنجی، کم‌حوصلگی و ناشکیبایی.

7- شتاب‌زدگی در داوری و تصمیم‌گیری.

8- گرایش به تکبر، فخرفروشی، خشونت، کینه‌ورزی، انتقام‌جویی، بخل‌، حسادت، فریب‌کاری و تزویر.

9- عدم توانایی عفو و اغماض و احسان.

10- غمگین‌شدن برای از دست‌دادن نعمت‌های دنیوی و شاد‌ شدن برای به‌دست‌آوردن آنها.

11- احساس نیاز به کسب محبوبیت اجتماعی و دیده‌شدن و تحسین‌شدن با نمایش قابلیت‌های دنیایی. تمایل به شراب‌خواری باطنی حرام از جمله دریافت انرژی و شادمانی (کاذب و ناپایدار) از مردم (منابع فقیر و ناتوان از تولید انرژی حیاتی الهی). اهمیت‌دادن افراطی به آراستگی ظاهری یا تمایل به جلب توجه دیگران با نوع متفاوت و عجیبی از لباس و آرایش مو.

12- بدگویی و طعنه‌زنی. تمایل به تمسخر، تحقیر و تخریب دیگران.

13- افسردگی، سستی و تنبلی.

کمرنگ‌بودن یا عدم وجود برخی از این نشانه‌ها به‌معنی قرار‌داشتن در مراتب خنک‌تر چاه انرژی منفی است.

 

آزمون‌های الهی، دشواری‌های راه رشد معنوی، و مصیبت واقعی

یکی از مهمترین نکاتی که همواره باید به خاطر داشته باشیم این است‌که خداوند متعال ما انسان‌ها را برای فعال‌سازی قابلیت‌های عالی الهی‌مان به عالَم دنیا آورده‌ است. او همه ما را متناسب با استحقاق باطنی و ظرفیت روحی‌مان با آزمون‌های کم و بیش دشواری مواجه می‌سازد. از جمله این دشواری‌ها، محدودیت آگاهی، کاستی‌هایی در امکانات زندگی دنیوی و نگرانی درباره موضوعاتی مانند امنیت و معیشت مادی و معنوی است.

اما خداوند برای ما، هم راهنما و راهبر و هم هدایت‌هایی از طریق رویدادهای هشداردهنده (برای تنبیه یا بیداری دل) قرار داده است.

کسانی‌که به خداوند ایمان می‌آورند و زندگی خود را در توافق با هدایت الهی تنظیم می‌کنند و در راه خدا استقامت می‌ورزند، دشواری‌های رهپویی معنوی را به‌خوبی تحمل می‌کنند. آنان این دشواری‌ها را مصیبت تلقی نمی‌کنند. بلکه مصیبت واقعی را در تکذیب نشانه‌های هدایت الهی و محرومیت از رشد معنوی می‌بینند. آنان به تجربه درمی‌یابند که خداوند حافظ و یاورشان است و همه امورشان را کفایت می‌کند. نشاط روحی حاصل از نیات و رفتار نیک و افزایش هشیاری و بهبود وضعیت دل، تحمل دشواری‌های رهپویی معنوی را آسان می‌سازد.(1)

از نشانه‌های قرارگرفتن در مسیر رهپویی معنوی، حُسن ظن به خداوند، مثبت‌اندیشی و برداشت نیکو از هر رویداد است. رهروان راه خدا هر رویداد و هر مسئله زندگی خود را آزمون و چالشی از جانب خداوند در نظر می‌گیرند که سرشار از رحمت الهی‌ست. آنان دریافته‌اند که توسعه‌طلبی دنیوی به‌معنی افزودن کثافات و نجاسات به قلب معنوی خویش است. و این‌که ظالمان و مفسدان، به قلب معنوی خود ستم می‌کنند. و این‌که هرکس در پیشگاه خداوند مسئول اعمال خویش است. البته اگر کسی در گمراهی و فساد دیگران به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم نقش داشته باشد، پی‌آمدهای ناگوار اعمال مفسدانه آنان دامنگیر او نیز خواهد بود، مگر این‌که توبه کند و به توفیق الهی خسارات را جبران نماید.

اگر شیوه زندگی خود را در توافق با هدایت الهی تنظیم کنیم، امکان تبدیل کثافات و نجاسات دنیا به انرژی حیاتی الهی گوارا برای ما نیز وجود خواهد داشت. بدین منظور، باید بیاموزیم که از شهد معرفتی پاکیزه خوبان خدا بهره‌گیریم و از آلودن دل بپرهیزیم.(2)

 

آرام‌سازی ذهن و تطهیر دل در توافق با خدا

گام نخست برای رهایی از چاه انرژی منفی و برقراری ارتباط معنوی مؤثر با خداوند به قصد رسیدن به توافق با او، آرام‌سازی ذهن و مراقبت مستمر بر رفتار و گفتار است. در واقع، برای رسیدن به صلح و آشتی و توافق با خداوند، نخستین گام، کاهش اخلال‌گری ذهنی روح کاذب دنیوی به حداقل ممکن است. این گام مهم که نشانه‌های اولیه‌ای از موت اختیاری و گذر تدریجی به حیات متعالی دارد، شامل موارد زیر است:

1- باور قابلیت‌های عظیم الهی خویش و ارزشمندی عظیم فعال‌سازی آنها.

2- سحرخیزی و مناجات دلی با خداوند. درخواست توفیق مداومت بر عملکرد رحمانی برای نجات دل از سلطه‌ی ظالمانه نفس کاذب دنیوی، اصلاح کامل نظام ارزشی و قبله‌ی دل و تطهیر کامل دل.

3- انجام امور ضروری زندگی با یاد خدا.

4- آرام و با رضایت نشستن در محضر خداوند به‌طور متناوب به‌ مدت چند دقیقه (مثلاً قبل و بعد از هر نماز).

5- محدود‌ کردن روابط بیرونی به ارتباطات ضروری. کاهش مدت ارتباط و دغدغه‌های دنیوی به حداقل ممکن.

6- پرهیز از عیب‌جویی و بحث و جدل و هرگونه جبهه‌گیری در روابط خانوادگی و اجتماعی. اهتمام به خطاپوشی و عفو و مهرورزی. مداومت بر انفاق باطنی عام (ارسال انرژی مثبت به همه مخلوقات).

7- تمرین روزه‌داری باطنی: اهتمام به مهارکردن تمایل فزون‌خواهی دنیوی؛ پرهیز از آن لذت‌جویی‌های دنیوی که بر گمراهی و تباهی دل می‌افزایند‌(3)؛ مراقبت بر تغذیه معنوی و پرهیز از خودسری و پوسته‌خواری معنوی؛ بسنده‌کردن موقت به طعام معنوی ارائه‌شده توسط یک راهنمای الهی مورد اطمینان.

8- آرام و با رضایت نشستن در محضر راهنمایان الهی و حرم‌های اولیای خدا.

 

صلح و توافق با خدا

اگر از خداوند بپرسید: چه کارهای خوبی انجام دهم بهتر است؟ پاسخ خواهد فرمود: با این سطح هشیاری، فعلاً لازم نیست کار خاصی انجام دهی. راستگو و درستکار باش، از آنچه در دستان مردم است طمع ببُر و در کسب روزی دنیوی قانع باش (آنچه نزد ماست برایت بهتر است). عیب‌ها را بپوشان و چیزی مگو (عیب‌ها مربوط به خود توست. آینه‌های روحت را مشکن. فعلاً بی‌صدا، تنها خودت را اصلاح‌ کن). از موعظه‌کردن و امر و نهی بپرهیز (در خانواده هم با اخلاق و رفتار زیبا می‌توانی نقش تربیتی بهتری ایفا کنی). بی‌حیا مباش و مکر مکن. در مقابل مکر و ستم دیگران، عفو و احسان قلبی بهتر است. اداره امورت را به من بسپار. آنچه برایت مفید است و نمی‌توانی انجام دهی، من برایت انجام می‌دهم.

در این صلح و توافق با خداست که نفس طغیان‌گر دنیوی به‌تدریج مهار و فطرت الهی دل فعال می‌شود. این مراقبه و رویکرد باطنی که هم نماز و روزه و انفاق باطنی و هم جهاد دل در راه خدا و حجّ دل است، آسان‌ترین و کم‌آفت‌ترین راه ارتباط معنوی مؤثر با خدا و نزدیک‌شدن به توافق کامل با اوست. و انسان را بدون نیاز به پوسته‌خواری علوم دینی، به فقاهتی می‌رساند که مشکل‌گشای مسائل زندگی در مراحل پایه‌ای رهپویی راه خداست.

یکی از دلایل پیروی از راهنمای الهی راستین، اطمینان‌یافتن از این‌است‌که مسیر رهپویی راه خدا را به‌درستی (با کمترین اتلاف و بیشترین بازدهی) طی می‌کنیم. دلیل مهم دیگر، توانایی او در ترمیم خسارات روحی ناشی از خطاهای ماست. در مراحل بالاتر با سطح ارتباط معنوی مؤثرتر با خداوند، رهپو درمی‌یابد که وارد زندگی آخرتی شده و کلان‌ترین درآمد زندگی دنیایی در مقایسه با درآمد نقد، شعورافزا و حیات‌بخش آخرتی او بسیار ناچیز است.

 

برخی دشواری‌های نیل به مقام رضا

برای نزدیک‌شدن به مقام رضایت از خدا و درک این مقام، برداشتن گام‌های نخست کمی دشوار است. زیرا روح کاذب دنیوی دائماً اخلال‌گری می‌کند و انسان را از عقب‌ماندن از مسابقه رفاه‌طلبی و توسعه‌طلبی دنیوی، کاهش اختیارات و فقیر و ذلیل‌شدن می‌ترساند(4). همچنین، بسیاری از اطرافیان نادان که نقش جنود شیطان، سحره‌ فرعون و راهزنان دل را ایفا می‌کنند، موانعی در مسیر رهایی از چاه انرژی منفی‌اند(5). برخی از موانع، به علت عادات نامناسب (از جمله تحریک‌پذیری در مقابل توهین و تمسخر، یا تلاش برای گرفتن حق خود از دزدان و جفاکاران)، ممکن‌است بزرگ و بسیار آزاردهنده جلوه‌‌ کنند. اما اگر باور داشته باشیم که هرچه خداوند و راهنمایان الهی راستین فرموده‌اند راست است، برای وصول باطنی تدریجی کوثر (خیر کثیر) می‌توانیم در جهاد باطنی استقامت بورزیم و با تواضع و بی‌جدل و با قربانی‌کردن نفس طغیان‌گر و کاذب دنیوی و دعای خیر قلبی از همه موانع عبور کنیم(6).

”انبیا به ما گفتند این‌جور نباشید، آن‌طور نکنید، کسی را اذیت نکنی که به خودت برمی‌گردد. به اشخاص خوبی‌کن که به خودت برمی‌گردد. یعنی این [داروی معنوی] شفاست، بخور. این دواست، بخور. آن یکی را نخور. به سلامتی یواش یواش مزاج [دلت] مستقیم و سالم می‌شود. … نشانه‌ی این‌که انسان با خدا دعوا ندارد همین‌است‌که با خلق خدا هم دعوا ندارد. … ان‌شاءالله امیدوارم میانه‌تان با خدا صفا باشد و فرمان خدا را ببرید که خیلی آدم عزیز می‌شود. …“‌(7)

”همین‌که رضا شد، در آسمان و زمین هیچ‌گردنه‌ای پیش پای او را نمی‌گیرد. چون رضاست و مافوق رضا هیچ‌چیز نیست… قطره‌ای بود که به دریا افتاد و دریا را قبول‌کرد. قطره که بود از دریا می‌ترسید. بلکه نه! می‌گفت من آبم. یعنی چرا به دریا بروم؟ نمی‌دانست دریا هم آب است. تا فهمید، به دریا افتاد.“(8)

 

برخی ویژگی‌های مقام رضا

رضا بسیار سبک‌بار است (هیچ‌گونه بار دنیایی بر دل ندارد) و خود را مهمان خدا می‌داند. او درخواستی برای افزایش نعمت‌های دنیوی و قدرت ظاهری ندارد و می‌داند که خدا همه‌ی نیازهای مادی و معنوی او را کفایت می‌کند. رضا کوچکش هم بزرگ است. او از ناملایمات دنیا و رفتارهای نادانان به‌هم نمی‌ریزد. دل رضا پاکیزه، هشیار و در امان‌است و برای همه مخلوقات نیز امان‌آور و شفابخش‌است. رضا جز خدا و زیبایی نمی‌بیند. او مؤمنان و کافران را دستان خدا می‌بیند(9) و می‌کوشد با صبوری و رفتار شایسته در توافق با خدا باشد. می‌فهمد که این خداست‌که از بیرون و درون با انسان کار می‌کند تا معرفت یابد و رشد کند. رضای رشدیافته، در فضای باطنی، خریدار همه‌ی دل‌هاست و هر دلی را در جای مناسب و ثمربخش قرار می‌دهد.

 

امام علی بن موسی الرضا (ع)، اسوه‌ی مقام رضا

امام رضا (ع)، امام هشتم شیعیان، اسوه‌ی مقام رضا بوده‌اند. البته خداوند در فرایند پرورش خورشیدهای معنوی، همه‌ی آنان را به درجات بالای مقام رضا می‌رساند. همه‌ی آنان درمی‌یابند که تمام مخلوقات زمینی و آسمانی با وظایف گوناگون در خدمت مشیت الهی برای پرورش مؤمنان رهپوی راه خدا هستند. اما ویژگی مدارا و مهربانی با مخالفان، در امام رضا (ع) نمایان‌تر بوده است. خداوند شرایط را برای امام رضا (ع) به‌گونه‌ای رقم زد که هم دوستان و هم بسیاری از مخالفان نیز از ایشان راضی بودند. ایشان همچون دیگر اولیای خدا برای مخالفان نیز خیرخواهی داشته‌اند.

حرم ظاهری امام رضا (ع) به روی همگان باز بوده و هر فرد می‌توانسته‌است به آن مکان مقدس وارد شود و به نسبت اخلاص و وسع وجودی خود از فضای نورانی و سرشار از انرژی حیاتی مشکل‌گشا و شفابخش آن بهره‌مند‌‌ گردد. کسی نیست که به آن مکان وارد شود و هیچ بهره‌ای نبرد. اگر محبان حضرت، قدردان باشند و بهره‌ی روحی خود را با رویکردهای دنیاطلبانه، غیرمنصفانه و ظالمانه در زندگی تباه نکنند، تجارت حقیقی آخرتی‌شان به‌تدریج رونق خواهد‌گرفت. کیفیت زیارت حضرت به میزان سنخیت روحی با ایشان بستگی‌ دارد. مسلماً زیارت درجات عالی وجود متعالی‌حضرت، تنها نصیب شیعیان راستین و رشدیافته می‌شود. در واقع، خود حضرت به سرای دل پاکیزه چنین افرادی تشریف می‌آورند.

در غزل ”با رضا بنشین“، چنین آمده‌ است:

با رضا بنشین که وابینی چه‌ها دارد رضا
بی‌نهـایت در حـرم گنجینـه‌ها دارد رضـا. (10)

تین و زیتون، طور سینین، گنجِ ایمن‌سرزمین
هم ز یاسـین، هم ز طـاهـا بهـره‌ها دارد رضـا. (11)

هم ز لطف ربّ رحمان، شرح صدر مصطفی
هم به نصـرش، فتح باب مرتضی دارد رضـا. (12)

هم ز رستاخیزِ مشعر، طلعتِ شمس و ضُحی
هم سـلام از لیلـة القـدرش  به مـا دارد رضـا. (13)

هم به فرجامِ مِنی، دل را بُوَد شمسُ الشّموس
هم ز دريـای  صــفا،  دارالشّــفا  دارد رضـا. (14)

هم محمد، هم علی، هم نور کوثر  فاطمه
كـوكـبی  از  نـور  دل،  ابن‌الرّضـا  دارد رضـا

می‌زیَد در مُلکِ اعلی با کریمی چون حسن
هم حسـین بن علی  را  در سـرا  دارد  رضـا

صادق از دل‌حجّ رحمانی به اخلاصش بدید
بر خلایـق  تـابـش  نـور  خــدا  دارد  رضــا

 

نتیجه

خداوند متعال، تجربه مشکلات زندگی دنیوی و تلاش برای غلبه بر آنها را برای رشد معنوی انسان لازم شمرده‌‌ است. بسیاری از انسان‌ها با کم‌اعتنایی یا بی‌اعتنایی به هشدار‌های فطرت الهی خود و تکذیب پیام‌آوران الهی، اسیر جاذبه‌های فریبنده و کاذب دنیا می‌شوند. در واقع، آنان در تلاش برای برآوردن نیازهای مادی و معنوی خود، تحت تأثیر دنیاپرستان، فطرت خداپرست، مهرورز و عزتمند خود را پس می‌زنند. این ناتوانی در تشخیص اولویت‌های ارزشی زندگی، موجب آلوده‌شدن دل به ناخالصی‌هایی از جنس انرژی منفی می‌شود و کیفیت و قابلیت‌های روح را پایین می‌آورَد.

هرگونه نارضایتی از زندگی و هر رفتار منفی و مخرب، به علت عدم پیروی صحیح از رهنمودهای الهی، جذب ناخالصی‌ها، پایین‌آمدن سطح هشیاری دل و دورشدن از توافق با خداست. با تکیه بر عقل محدود دنیوی خود و بسیاری از مدعیان روان‌شناسی و روان‌درمانی، نمی‌توان مشکلات زندگی را به‌طور ریشه‌ای حل‌کرد. تسلیم‌نشدن به خدا و هر اقدام خودسرانه با دلی که در چاه انرژی منفی دنیا محبوس است، آسیب بیشتری به دل می‌رساند و موجب توسعه فساد می‌شود.

روح کاذب دنیوی و انواع راهزنان دل دائماً اخلال‌گری می‌کنند و انسان را از عقب‌ماندن از مسابقه رفاه‌طلبی و توسعه‌طلبی دنیوی، کاهش اختیارات و فقیر و ذلیل‌شدن می‌ترسانند. رهایی از چاه انرژی منفی و برقراری ارتباط معنوی مؤثر با خداوند مستلزم آرام‌سازی ذهن و مراقبت مستمر بر رفتار و گفتار است. با آرام‌سازی ذهن و پرهیز از عیب‌جویی و بحث و جدل، و اهتمام به خطاپوشی و عفو و مهرورزی، می‌توانیم پیام‌های هدایت الهی را دریافت و سلامت دل را در راستای توافق با خدا بازیابی کنیم.

راهیابی به مراتب عالی هستی، تنها با هشیاری دل و خِرد الهی امکان‌پذیر است. پذیرش قلبی ولایت خداوند و اولیای الهی، آرامش و آمادگی لازم را برای باز شدن آسمان دل، غلبه بر مشکلات و موانع رشد معنوی، برقراری ارتباط معنوی موثر با خداوند، دستیابی به گنج‌های خِرد الهی و گذر به مراتب عالی هستی ایجاد می‌کند.

 

منابع و توضیحات

1- بقره 157-155، عنکبوت 7-2، فصلت 36-30، احقاف 13 و 14، حدید 23-20، انسان 2 و 3، لیل، …

2- نحل 69-65.

3- نگاه کنید به مقاله ”نگاهی به دیدگاه روان‌شناختی و روان‌درمانی آنتونی رابینز (2)“.

4- بقره 268 و 269، نساء 122-120، …

5- انعام 116، یونس 80 و 81، کهف 28، طه 85، لقمان 15، …

6- نساء 125-122، مائده 84، فرقان 66-63، کوثر، …

7- مجالس حاج محمد اسماعیل دولابی، طوبای محبت، ج‌6، ص‌24-22.

8- طوبای محبت، ج‌3، ص‌16.

9- بقره 115.

10- کتاب ”سرود دو میراث گرانبهای پیامبر خِرد و عشق“، ص‌70. (برخی معانی با رضا نشستن عبارتند از: با رضایت در سایه‌ی ولای حق قرار‌گرفتن، قصد توافق با خدا داشتن، راضی به رضای خدا بودن و خودسری‌نکردن، دل به خدا سپردن، به خدا توکل‌داشتن و از دغدغه‌ها و افکار دنیایی بیاسودن، در سایه‌ی محبت و ولایت امام رضا (ع) قرار‌گرفتن با افزایش برخورداری از انرژی حیاتی شفابخش الهی و از آسیب‌های روحی در امان‌ماندن.)

11- تین به معنی انجیر، نام سوره‌ای از قرآن کریم است که در ابتدای آن، سوگند خدای متعال به انجیر و سپس به زیتون و طور سینین و بَلَد امین آمده‌است. در احادیث اهل بیت (ع) باطن این جلوه‌های ظاهری پُرمعنا و پُرخاصیت، سرا و سرزمینِ دل‌های انبیا و اولیای الهی ذکر شده‌است که از صفا، خرّمی و ایمنی حقیقی و خواص حقیقی فراوان برخوردارند.

12- در این بیت، نام سوره‌های رحمان، شرح، نصر و فتح آمده‌است. شرح صدر به‌‌معنی گستردگی سینه (دل) و افزایش تحمل فرایند تطهیر و تنویر است که به یاری ربّ رحمان با توفیق عملکرد رحمانی حاصل می‌شود. ”فتح باب مرتضی“ اشاره به این معنا دارد که ولایت علی (ع) و هر امام حق که حامل نور الهی اوست، باب ورود به ساحت خِرد الهی‌ست. و این نور، گشاینده‌ی آسمان دل و فتاح سرزمین دل‌‌های تا حدی آماده است. در حقیقت، افزایش شرح صدر و گسترش فضای باطنی و بهره‌مندی از خِرد الهی، با گشایش آسمان دل و فتوحات باطنی پی در پی توسط این نور پرقدرت الهی تحقق می‌یابد.

هشت بیت مقام رضا، پنج نور متعالی هستی و نوزده نام ممتاز سوره‌های قرآن کریم

در این غزل هشت بیتی، نام پنج نور متعالی هستی و حداقل نام نوزده سوره قرآن کریم آمده (طه، حج، نور، یس، محمد، فتح، طور، رحمان، مُلک، اعلی، شمس، لیل، ضحی، شرح، تین، قدر، کوثر، نصر، اخلاص) که جلوه‌ای از پرباری و پربرکتی مقام رضاست (نام دو سوره دیگر نیز در کلمه صادق است). چنان‌که در آیه نوزده حرفی بسم الله الرّحمن الرّحیم، بلکه در اولین حرف آن، تمام قرآن کریم نهفته‌ است.

13- رستاخیز مشعر

مراد از رستاخیز مشعر، قائم به قسط شدن دل رهپوی رشدیافته با عبور از مرحله مشعر الحرام باطنی است. این رستاخیز روحی، همچنین به‌معنی ظهور خورشید معنوی در فضای باطنی است. لیلة القدر باطنی از ویژگی‌های رهپویی معنوی در مرحله مشعر الحرام باطنی و گشاینده بهره‌مندی از خِرد الهی (باطن قرآن کریم) است.

14- فرجام مِنی

مراد از فرجام مِنی، گذراندن نیکو و پربهره مرحله منای باطنی در رشد معنوی است.

 

برخی مطالب مرتبط

چگونه مشکلات زندگی را حل کنیم – شرحی بر شعر با رضا بنشین (1)

نکاتی درباره برخی حقایق هستی و اهداف زندگی (1)

نگاهی به شاخص‌های اصلی دین راستین خدا … (1)

اسلام راستین – اسلام‌شناسی به زبان ساده (1)

نکاتی درباره رهپویی دل و مشی معنوی صحیح (1)

نکاتی درباره نظام‌سازی اجتماعی مبتنی بر ارزش‌های دینی (1)

خورشید حقیقی – شرحی بر شعر پیامبر خِرد و عشق (1)

شرحی بر شعر سوز و ساز رمضان (1)

شرحی بر شعر راز حج – حج دل (1)

نکاتی درباره ارتباط با خدا

پیام نوروزی احمد علوی تبار

پرسش و پاسخ درباره برخورد محترمانه

پرسش و پاسخ درباره اهمیت نماز

گزیده‌ای از طوبای محبت – بسم الله

پرسش و پاسخ درباره عدالت الهی و امام زمان (عج)

پرسش و پاسخ درباره آمرزش گناهان با گریه بر امام حسین (ع)

جهاد برای آزادسازی قدس جلوه‌ای از جهاد باطنی برای آزادسازی وطن حقیقی

بیداری دل و طلب فرج برای پیمودن راه اولیا – شرحی بر دعای ندبه (1)

نگاهی به دیدگاه روان‌شناختی و روان‌درمانی آنتونی رابینز (1)

نکاتی درباره برنامه زندگی پس از زندگی

مختصری درباره رویداد غدیر خم

نکاتی درباره آرامش دل

درباره موت اختیاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط

نگاهی به شاخص‌های اصلی دین راستین خدا و برخی رویکردهای معنوی (4)

احمد علوی تبار - مهر 1400   بخش چهارم - نکاتی درباره حقوق انسان‌ها از منظر دین راستین خدا عدم ...
admin
14 اسفند 1400

شرحی بر شعر راز حج – حج دل (1)

احمد علوی تبار - بهار 1402   چکیده راز حج نام شعری در کتاب ”سرود دو میراث گرانبهای پیامبر خِرد ...
admin
25 خرداد 1402

پرسش و پاسخ درباره آمرزش گناهان با گریه بر امام حسین (ع)

آمرزش گناهان با گریه بر امام حسین (ع) پرسش آیا گریه بر امام حسین (ع) موجب آمرزش گناهان و ...
admin
05 تیر 1401
preloader